دانشجو ، عنصری است نخبه ، شاداب ، فعال ، خلاق و نقش آفرین ؛ با توانایی ایجاد حرکت و بالندگی در جامعه که اگر زمینه و بستر مناسب آموزشی ، پژوهشی و تربیتی برای او فراهم شود، بدون شک از تأثیر گذاری مضاعفی بر خوردار خواهد شد.نظام آموزشی دانشگاهی ما بدلیل تمرکز بر رشد علمی و کم توجهی به مسائل زیربنایی معرفتی وتربیتی ، نتوانسته نیازهای دانشجویان را درحوزه های پیش گفته برآورده سازد از این رو دانشجویان در پی یافتن محلی برای جبران این خلأ هستند.
نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها به عنوان مرجع رسمی تربیت دینی دانشگاهیان ، در پاسخ به این نیاز ، حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان را در سال 1377 بنیان نهاد تا علاقمندان دانشگاهی بتوانند نیازهای خود را در حوزه های معرفت شناسی ، هستی شناسی ، انسان شناسی با رویکرد دینی مبتنی بر قرآن و معارف مکتب اهل البیت علیهم السلام برآورده سازند .
حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان بر آن است که علاوه بر ایجاد محیطی علمی و پژوهشی ، فضایی سرشار از ایمان ، اخلاص ، نشاط و پویایی را به وجود آورد تا زمینه حرکت به سوی تعالی و تکامل و بالندگی فراهم شود .
در حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان ، علاوه بر ارائه دروس اخلاق توسط استادان متخلق ، دین پژوهان گرامی در 6 ترم تحصیلی ، در مجموع 66 واحد درسی را با عناوینی چون کلام اسلامی و اعتقادات با رویکرد جدید کلامی ، فقه و احکام اسلامی ، معارف قرآن ، جریان شناسی فکری ، فرهنگی ، سیاسی ، تاریخ اسلام و سیره معصومین علیهم السلام ، آشنایی با فلسفه اسلامی ، عرفان اسلامی و مکاتب غرب می گذرانند و در کنار آنها با دروس پایه برای ورود به معارف مکتب اهل البیت علیهم السلام مانند صرف ، نحو ، منطق ، اصول فقه آشنا می شوند .
انجام فعالیت های پژوهشی ، برگزاری اردوهای زیارتی و سیاحتی طرح تدبر در قرآن ، برگزاری مراسم معنوی و روضه سید الشهداء علیه السلام از برنامه های دیگر این حوزه می باشد .

 *اصول فعاليت حوزه

1.جذب نخبگان: انتخاب دانشجويان با استعداد از نظر اخلاقي و علمي، اصلي ترين ملاک پذيرش دین پژوهان در اين مركز  است. تلاش بر اين است كه فضاي معنوي و ديني، توأم با نشاط علمي باشد.

2.آموزش دین بر اساس تعالیم مکتب اهل بیت علیم السلام در حد کارشناسی و آشنايي عميق؛ كه دین پژوهان این مرکز بتوانند در برابر شبهات و فتنه‌ها مصون بمانند.

3.تقويت ايمان و غيرت ديني: رشد اخلاق اسلامي و تهذيب نفس از راههايي مانند ايجاد فضاي سالم اعتقــادي، اخـــلاقي، ارائــه آمـوزه‌هـا و الگـوهاي علمي.

4.اصلاح و ارتقاء مستمرّ و توسعه برنامه‌ها و محتواي آموزشي ‌، پژوهش محـور كــردن آمـوزش‌ها، كارآمد كردن برنامه‌ها و دروس ، تأسيس دوره هاي آموزشي جديد در راستاي اهداف و بر اساس نياز سنجي از جامعه.

5. تقدم كيفيّت بركـمـيّت بـرون داده‌ها: تـنظـيم و تقويت مستمر ارتباط با ساير مراكز علمي، به ويژه مراكز هم سو.