واحد خواهران احادیث از زبان حضرت سجاد علیه السلام بشنویم
از زبان حضرت سجاد علیه السلام بشنویم
احادیث
1 - قالَ الاْ مامُ عَلی بنُ الْحسَین، زَیْنُ الْعابدین عَلَیْهِ السَّلامُ: ثَلاثٌ مَنْ كُنَّ فیهِ مِنَ الْمُؤمِنینَ كانَ فی كَنَفِ اللّهِ، وَ أظَلَّهُ اللّهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ فی ظِلِّ عَرْشِهِ، وَ آمَنَهُ مِنْ فَزَعِ الْیَوْمِ الاْكْبَرِ: مَنْ أعْطی النّاسَ مِنْ نَفْسِهِ ما هُوَ سائِلهُم لِنَفْسِهِ، و رَجُلٌ لَمْ یَقْدِمْ یَداً وَ رِجْلاً حَتّی یَعْلَمَ أنَّهُ فی طاعَةِ اللّهِ قَدِمَها أوْ فی مَعْصِیَتِهِ، وَ رَجُلٌ لَمْ یَعِبْ أخاهُ بِعَیْبٍ حَتّی یَتْرُكَ ذلكَ الْعِیْبَ مِنْ نَفْسِهِ.(1)
سه حالت و خصلت در هر یك از مؤمنین باشد در پناه خداوند خواهد بود و روز قیامت در سایه رحمت عرش الهی میباشد و از سختیها و شداید محشر در امان است.
اوّل آن كه به مردم چیزی را دهد كه از آنان برای خویش میخواهد (آنچه برای خود میپسندد را به آنان عطا كند).
دوّم آن قدم از قدم برندارد تا آنكه بداند آن حركتش در راه اطاعت خداست یا معصیت و نافرمانی او
سوّم از برادر مومن خود (به عیبی كه در خود نیز دارد ) عیب جویی نكند تا آنكه آن عیب را از خودش دور سارد
2 - قال علیه السلام: ثَلاثٌ مُنْجِیاتٌ لِلْمُؤْمِن: كَفُّ لِسانِهِ عَنِ النّاسِ وَاغتِیابِهِمْ، وَإ شْغالُهُ نَفْسَهُ بِما یَنْفَعُهُ لاَِّخِرَتِهِ وَدُنْیاهُ، وَطُولُ الْبُكأ عَلی خَطیئَتِهِ .
سه چیز موجب نجات انسان مومن خواهد بود:
نگهداری زبانش از حرف زدن درباره مردم غیبت آنان،
مشغول شدنش به خویشتن با كارهایی كه برای آخرت و دنیایش مفید باشد.
و بسیار گریستن بر اشتباهاتش.
3 - از نشانه هاى حسن خلق اين است كه بنده همان را كه براى خودش دوست دارد به مردم بدهد و نيز تحمل ستم مردم را بكند در صورتى كه مردم از او تحمل خشم و اذيت را نمی كنند. ارشاد القلوب جلد 1 صفحه 324
4 - قال علیه السلام: مَنِ اشْتاقَ إلی الْجَنَّةِ سارَعَ إلی الْحَسَناتِ وَ سَلا عَنِ الشَّهَواتِ، وَ مَنْ أشْفَقَ مِنَ النارِ بادَرَ بِالتَّوْبَةِ إلی اللَّهِ مِنْ ذُنُوبِهِ وَ راجَعَ عَنِ الْمَحارِمِ.(6)
كسی كه مشتاق بهشت باشد در انجام كارهای نیك، سرعت مینماید و شهوات را زیر پا میگذارد و هركس از آتش جهنم هراسناك باشد به درگاه خداوند از گناهانش توبه میكند و از گناهان و چیزهای حرام روی برمیگرداند.
5 - تعجّب دارم از کسی که به خاطر ضررهای غذا نسبت به ( تشخیص خوب و بد ) خوراکش اهتمام میورزد ، چگونه نسبت به گناهان به خاطر زشتی و زیانش اهمیّت نمیدهد.
6 - حضرت على بن الحسين عليه السّلام فرمود: كه همانا ميان شب و روز (بين طلوعين) باغى است كه در روشنى آن خوبان میچرند و غرق در نعمت باغهاى آن باشند پرهيزكاران از خوف خدا شبها را بيدارند و روزها را روزه دارند.
پس بر شما باد بخواندن قرآن ( و عمل کردن آن ) در اول شب و بتضرع و زارى و استغفار در آخر شب و چون وارد روز شويد همت بكارهاى خوب و ترك منكرات و هر چه كه شما را پست ميكند از گنان كوچك بگماريد زيرا كه آن گناهان كوچك شما را نزديك به گناهان و زشتيهاى بزرگ ميكند و گويا مرگ شما را فراگرفته و ساعت آن فرا رسيده پس همانا بانگ زننده ى مرگ شما را بانگ ميزند كه حركت كنيد پس بترسيد از پشيمانى از زياد روى در گناه آنهم وقتى كه پشيمانى سودى ندارد روزى كه گامها بلغزد. ارشاد القلوب جلد 1 صفحه 203
7 - قال علیه السلام:إنَّ لِسانَ ابْنَ آدَمٍ یَشْرُفُ عَلی جَمیعِ جَوارِحِهِ کُلَّ صَباحٍ فَیَقُولُ: کَیْفَ أصْبَحْتُمْ؟ فَیَقُولُونَ: بِخَیْرٍ إنْ تَرَکْتَنا، إ نَّما نُثابُ وَ نُعاقَبُ بِکَ. زبان آدمی بر تمام اعضا و جوارحش تسلط دارد هر روز صبحگاهان زبان انسان بر آنها میگوید: چگونه شب را به روز رساندید؟ جواب دهند: اگر تو ما را رها کنی خوب و آسوده هستیم، چون که ما به وسیله تو مورد ثواب و عقاب قرار میگیریم.
9 - قال علیه السلام: إیّاکَ وَ مُصاحَبَةُ الْفاسِقِ، فَإنّهُ بائِعُکَ بِأکْلَةٍ أوْ أقَلّ مِنْ ذلِکَ وَ إ یّاکَ وَ مُصاحَبَةُ الْقاطِعِ لِرَحِمِهِ فَإنّی وَجَدْتُهُ مَلْعُونا فی کِتابِ اللّهِ. بر حذر باش از دوستی و همراهی با فاسق چون که او به یک لقمه نان و چه بسا کمتر از آن هم، تو را میفروشد؛ و مواظب باش از دوستی و صحبت کردن با کسی که قاطع رحم (کسی که ارتباط خویشاوندی را بریده) میباشد چون که او را در کتاب خدا ملعون یافتم.
8 - قال علیه السلام:أرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فیهِ كَمُلَ إسْلامُهُ، وَ مَحَصَتْ ذُنُوبُهُ، وَ لَقِیَ رَبَّهُ وَ هُوَ عَنْهُ راضٍ: وِقأ لِلّهِ بِما یَجْعَلُ عَلی نَفْسِهِ لِلنّاس، وَ صِدْقُ لِسانِه مَعَ النّاسِ، وَ الاْ سْتحْیأ مِنْ كُلِّ قَبِیحٍ عِنْدَ اللّهِ وَ عِنْدَ النّاسِ، وَ حسْنِ خُلْقِهِ مَعَ أهْلِهِ.
چهار خصلت است كه در هركس باشد، ایمانش كامل، گناهانش بخشوده خواهد بود، و در حالتی خداوند را ملاقات میكند كه از او راضی و خوشنود است:
1 - تقوای الهی با كارهایی كه برای مردم به به دوش میكشد.
2 - راست گوئی و صداقت با مردم .
3 - حیا و پاكدامنی نسبت به تمام زشتیهای در پیشگاه خدا و مردم.
4 - خوش اخلاقی و خوش برخوردی با خانوادهی خود.
مناجات های حضرت
خدایا تویى كه درى از عفو خود بسوى بندگانت باز كردى و نامش را توبه گذاردى و فرمودى : بسوى خدا بازگردید با توبه صادقانه ، پس دیگر چه عذرى دارد آن كس كه از وارد شدن در این در باز شده غفلت ورزد .
خدایا جنبش و نیرویى براى من نیست جز به نیروى تو و راه نجاتى از گرفتاریهاى دنیا ندارم جز نگهدارى تو ، پس از تو مى خواهم به حكمت رسایت و به مشیت جارى و گذرایت كه مرا تنها در معرض جود و بخشش خود درآورى و هدف تیرهاى بلا و آزمایش قرارم ندهى.
خدایا درهاى رحمتت را به روى یكتا پرستانت مبند و مشتاقانت را از مشاهده جمال دیدارت محروم مكن .خدایا نفسى را كه به وسیله توحید و یگانه پرستیت عزیز داشته اى چگونه به خوارى هجرانت پست كنى و نهادى را كه با دوستى تو پیوند شده چگونه به حرارت آتشت بسوزانى.
خدایا كیست كه بر درگاه تو بار اندازد و میهمان نوازیت خواهد و تو پذیرائیش نكنى و كیست كه مركب نیاز خود به دربارت خواباند و امید بخششت داشته باشد و تو احسانش نكنى .
چگونه فراموشت كنم با اینكه تو همیشه به یاد منى و چگونه از یاد تو بیرون روم با اینكه تو همیشه مراقب من هستى .خدایا من به ذیل كرمت دست انداختم و براى دریافت عطاهایت دامن آرزویم را گسترده ام . پس مرا بوسیله یگانگى خود خالص گردان و از زمره بندگان برگزیده ات قرارم ده ،اى كه هر گریخته اى به او پناه برد و هر جوینده اى به او امید دارد ، اى بهترین مایه امید و اى بزرگوارترین خوانده شده و اى كسى كه خواهنده اش را دست خالى باز نگرداند و آرزومندش را نومید نسازد .
اینك من خود را در معرض نسیم جانبخش لطف و توجهت درآورده و خواهان باران جود و احسانت هستم و از خشمت به سوى خوشنودیت گریخته و از خودت بدرگاه خودت فرار كرده ام و امید بهترین چیزى را كه نزد تو است دارم.
خدایا در برابر نعمتهاى بزرگت سپاسگزارى من كوچك است و در جنب اكرام و بزرگوارى تو ثنا و ستایش من خُرد و ناقابل است. نعمتهاى تو زیورهایى از انوار ایمان بر من پوشانده و ریزه كاریهاى نیكیت خیمه هایى از عزت برسرم زده و احسانهایت گردن بندهایى به گردنم انداخته كه باز نشود و طوقهایى بدان آویخته كه نگسلد ، و نعمتهاى بسیار تو زبان مرا از شمردنش ناتوان كرده و بخششهاى فراوانت خِرد و فهم مرا از ادراكش كوتاه كرده تا چه رسد به پى بردن به پایانش و با این ترتیب من چگونه مى توانم تو را سپاسگزارى كنم و همان سپاسگزارى من تازه احتیاج به سپاسگزارى دیگرى دارد و هرگاه بگویم ستایش مخصوص تو است براى همین جمله لازم است دوباره بگویم ستایش مخصوص تو است.
خدایا ما را در كشتى هاى نجاتت جاى ده و از لذت مناجاتت بهره مند ساز و ما را بر لب دریاچه هاى محبتت وارد كن و شیرینى دوستى و مقام قربت را به ما بچشان و جهد و كوشش ما را در راه خودت و همت مان را در طاعت خودت قرار ده و نیتهاى ما را در مورد كارهایى كه برایت انجام دهیم خالص گردان ، زیرا ما با تو و از آن توئیم و وسیله اى به درگاهت نداریم جز خودت .
خدایا مرا از برگزیدگان نیكوكارت قرار ده و به شایستگان نیك رفتارت ملحق كن ، آنان كه به كارهاى نیك پیشى جسته و به سوى خیرات شتابان بوده و براى باقیات صالحات كار مى كنند و به رسیدن به درجات عالى و بلند كوشایند ، براستى که تو بر هر چیز توانایى و به اجابت خواسته ام سزاوار ، به رحمتت اى مهربانترین مهربانان.
