الهی ! محبت والد به ولد بیش از محبت ولد به والد است پس محبت تو بما که علت مطلق مایی تا چه اندازه است، یحبهم کجا و یحبونهم کجا؟

الهی ! نبودم و خلعت وجودم بخشیده ای، خفته بودم و نعمت بیداری ام عطا کرده ای،تشنه بودم و آب حیاتم چشانده ای، متفرق بودم و کسوت جمعم پوشانده ای، توفیق دوام در صلاتم هم مرحمت بفرما که الذین هم علی صلاتهم دائمون کامروا هستند.

الهی ! خوشا آنانکه در جوانی شکسته شدن که پیری خود شکستگی است.

الهی ! عبادت ما قرب نیاورده بعد آورده است که فویل للمصلین الذین هم فی صلاتهم ساهون.

الهی ! کامم را به تلاوت و حلاوت کتابت شیرین بفرما.

الهی ! حاصل یک عمر درس و بحثم این شد که جهان را نگهبانی است و انسان را سر و سامانی.

الهی ! بت سنگین شکستن نیک آسان است و بت نفس خویش شکستن سخت دشوار، خنک آنکه از امت خلیل بت شکن است که هر دو را بشکست.

الهی ! اگر گلم یا خارم دلخوشم که از بوستان یارم.

الهی ! همه از مردن میترسند و حسن از زیستن که این کاشتن است و آن درویدن: کلما رزقوا منها من ثمره رزقا قالوا هذا الذی رزقنا من قبل و آتوا به متشابها، والدنیا مزرعه الاخره، جزاء وفاقا.

الهی ! میوه در طول هسته خود است و جزا در طول عمل بلکه نفس عمل: یوم تجد کل کل نفس ما عملت من خیر محضرا و ما عملت من سوء، خوشا آنکه روضه ای من ریاض جنه است.

الهی ! در جواب خطاب یا ایها الذین آمنوا لبیک بگویم مایه شرمندگی است، نگویم دور از وظیفه بندگی.

الهی ! پیش از تشنگی آب از چشمه سار می جوشد و تشنه تشنه است و پیش از گرسنگی گنم از گندمزار می روید و گرسنه گرسنه است عشق است که در همه ساریست بلکه یکسره جز عشق نیست.